เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 อดีตของคุณพ่อซู
“คิดถึงผมบ้างไหม” เขาหัวเราะในลำคอพลางเอ่ยถาม น้ำเสียงแฝงความออดอ้อนเกียจคร้านอยู่หลายส่วน
ถังโยวหว่านถูกเขาถามจนแก้มร้อนผ่าว ส่งเสียง “อืม” แผ่วเบาคำหนึ่งแล้วตอบไปตามตรงว่า “คิดถึงสิ”
แม้จะมีระยะห่างของหน้าจอคั่นกลาง แววตาของโจวฉือเหย่ก็ยิ่งทอประกายขบขันลึกซึ้งขึ้น
“ผมคิดถึงคุณมากนะ” เขาเอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมา น้ำเสียงทั้งจริงจังและเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง “ปีนี้ไม่ได้อยู่เฝ้าปีข้ามคืนส่งท้ายปีเก่าเป็นเพื่อนคุณ ทำที่รักต้องน้อยใจเสียแล้ว”
คืนนี้เขาจำเป็นต้องอยู่ที่คฤหาสน์เก่าตระกูลโจวเพื่อเฝ้าปี ด้วยกฎเกณฑ์บังคับจึงปลีกตัวไม่ได้ ไม่มีทางมาอยู่เคียงข้างเธอ ในใจจึงได้แต่เฝ้าคำนึงถึงตลอดเวลา
“ไม่น้อยใจหรอกน่า” ถังโยวหว่านส่ายหน้า เอ่ยปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยน “ช่วงปีใหม่เดิมทีก็ต้องแยกย้ายกันอยู่เป็นเพื่อนคนในครอบครัวอยู่แล้ว ฉันเข้าใจดี”
ในจอวิดีโอคอลเงียบสงัดไปสองวินาที