กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 คุณชายตระกูลโจว
ลู่หมิงชวนยังคงวางท่าทางเหยาะแหยะเสเพลไม่ยี่หระเช่นเดิม เสื้อเชิ้ตลายดอกดูสะดุดตาอย่างอิสระ แว่นกันแดดยังไม่ได้ถอดออก ยืนทอดอารมณ์สบาย ๆ โดยไม่มีความลนลานหรือหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
เขาเหลือบตาขึ้นมองรองผู้บัญชาการเฉินที่หน้าเขียวคล้ำและใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบอย่างเฉยชา น้ำเสียงทั้งเย้าแหย่และเย็นเยียบ “รองผู้บัญชาการเฉินใช่ไหม”
รองผู้บัญชาการเฉินขมวดคิ้วประเมินชายหนุ่มตรงหน้า เมื่อเห็นท่าทางไม่แยแสของเขา จึงคิดว่าเป็นเพียงคุณชายเสเพลที่ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา เอ่ยเสียงเย็นชา “แกเป็นใคร”
มุมปากของลู่หมิงชวนยกยิ้มเย็นชา เอ่ยชัดถ้อยชัดคำ “ฉันเป็นใครไม่สำคัญหรอก”
“ที่สำคัญคือ รองผู้บัญชาการเฉิน แกซวยแล้ว”