กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เสี่ยวซานจอมอวดดี
เสี่ยวซานที่เมื่อครู่ยังเปิดศึกตบตีอย่างเย่อหยิ่ง ยามนี้ยืนหอบหายใจหนักหน่วง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย สภาพดูไม่ได้แม้แต่น้อย
ทว่าในแววตายังคงอัดแน่นไปด้วยความเคียดแค้น ชำเลืองมองทุกคนตรงนั้นด้วยสายตามืดมนอำมหิต
เธอรู้ตัวดีว่าวันนี้ต้องประสบความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ เสียหน้าจนหมดสิ้น อีกทั้งยังถูกตบตี จะยอมให้เรื่องจบลงแค่นี้ไม่ได้เด็ดขาด
เธอขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพลางเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา น้ำเสียงแฝงการข่มขู่ไว้อย่างเต็มเปี่ยม “ได้ พวกแกเก่งนักนี่ บัญชีแค้นวันนี้ ฉันจำไว้แล้ว”
“ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่จะมารังแกกันได้ง่าย ๆ เหมือนกัน”