เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 เด็กเส้น
พวงแก้มของถังโยวหว่านยังคงระอุด้วยไออุ่นที่ยังไม่จางหาย เธอผลักเขาออกเบา ๆ หันหน้าไปอีกทางเพื่อสงบสติอารมณ์ สีหน้าไม่เย็นชาใส่อีกต่อไป เป็นการยอมรับตัวตนของเขาไปโดยปริยาย
ทั้งสองทานมื้อค่ำกันอย่างเงียบสงบ พอเก็บโต๊ะอาหารเรียบร้อย ความมืดมิดยามค่ำคืนก็โรยตัวลงมาอย่างสมบูรณ์
ถังโยวหว่านจัดการอารมณ์ของตนเองได้แล้ว จึงเอ่ยปากเบา ๆ “ฉันจะพักผ่อนแล้ว พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงาน”
โจวฉือเหย่ก็รู้ความอย่างยิ่ง ไม่เซ้าซี้เลยแม้แต่น้อย เขาตอบรับอย่างอ่อนโยน “ได้ เหนื่อยแล้วก็รีบพักผ่อนเถอะ ผมไม่กวนคุณแล้ว”
เมื่อตกดึกและดับไฟลง ห้องนอนก็จมดิ่งสู่ความสลัวรางอันแสนนุ่มนวล
ที่นอนยุบตัวลงเล็กน้อย โจวฉือเหย่ขยับเข้ามานอนใกล้ชิด ยื่นแขนออกไปอย่างระมัดระวัง โอบเธอเข้ามาไว้ในอ้อมอกอย่างแผ่วเบา