กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ผมไม่ได้เป็นสัตว์เดรัจฉานขนาดนั้น
ทุกการกระทำของเขาคล่องแคล่วและพิถีพิถัน ใส่ใจอย่างสุดขีด จัดการเรื่องยุ่งยากทั้งหมดจนเรียบร้อย และไม่เคยปล่อยให้เธอต้องออกแรงแม้แต่นิดเดียว
ถังโยวหว่านเพียงอ้าปากกินอาหาร วางใจดื่มด่ำกับการดูแลเอาใจใส่ของเขาอย่างทั่วถึง
จนกระทั่งท้องน้อยอิ่มแน่นและเต็มไปด้วยความอบอุ่น เธอจึงวางช้อนลง ใช้มือเล็ก ๆ ลูบท้องกลมป่องเบา ๆ ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้ม สีหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างเกียจคร้านหลังอิ่มหนำสำราญ ก่อนจะพึมพำเสียงเบา “อิ่มแล้ว กินไม่ไหวแล้ว กินต่อไม่ไหวอีกแล้ว”
เมื่อได้ยินเธอพูด โจวฉือเหย่จึงหยุดมือที่กำลังทำงานอยู่ เช็ดมุมปากให้เธออย่างอ่อนโยน แล้วถามเสียงเบา “อิ่มจริง ๆ เหรอ ไม่กินอีกสักสองคำหรือ”