กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 จะให้ผมแบกคุณไป?
น้ำอุ่นช่วยบรรเทาความฝาดแห้งในลำคอ ถังโยวหว่านค่อย ๆ ปรับลมหายใจที่หอบถี่ให้สงบลง เธอช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่มข้างกาย เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่แฝงความห่างเหินอย่างมีมารยาทพอเหมาะพอดี “ขอบคุณค่ะประธานโจว”
คำขอบคุณตามมารยาทเพียงประโยคเดียว ตัดขาดความอบอุ่นกำกวมชั่วพริบตาเมื่อครู่นี้จนหมดสิ้น
แววตาอบอุ่นของโจวฉือเหย่ค่อย ๆ เลือนหาย กลับคืนสู่ความเย็นชาสูงศักดิ์ดังเดิมในวันวาน เขาไม่ได้พูดอะไรอีก หมุนตัวเดินกลับไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามตรง ๆ
ภายในห้องวีไอพีกลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครา
ไม่มีใครริเริ่มเปิดปากชวนคุย หลงเหลือเพียงเสียงกระทบกันแผ่วเบาของเครื่องใช้บนโต๊ะกับจานอาหาร