เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ทำไมถึงเป็นเขาได้ล่ะ?
แสงแดดยามบ่ายอบอุ่นละมุนตา รถยนต์ธุรกิจสีดำแล่นอย่างนุ่มนวลไปบนถนนอันคึกคักของเมืองหลวง
ถังโยวหว่านนั่งอยู่ที่เบาะหลัง สองมือประคองแท็บเล็ตไว้เบา ๆ ใบหน้าดูสงบเยือกเย็น ทว่าส่วนลึกของแววตากลับซ่อนความประหม่าเล็ก ๆ ที่ยากจะสังเกตเห็นเอาไว้
เธอเตรียมแผนงานแบบร่างอย่างละเอียดและรายการวัสดุสำรองล่วงหน้าไว้เรียบร้อยแล้ว พร้อมที่จะคุยรายละเอียดกับลูกค้าได้ทุกเมื่อ
เฉินเจ๋ออวี่บนที่นั่งข้างคนขับมองทางข้างหน้า กลัวว่าอีกเดี๋ยวตอนพูดคุยเธอจะตื่นเต้น จึงตั้งใจเอ่ยปากปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนล่วงหน้า
“โยวหว่าน ระหว่างที่ตอนนี้ยังไปไม่ถึง ฉันขอสรุปสถานการณ์ของลูกค้าที่เราจะคุยด้วยรอบนี้ให้เธอฟังคร่าว ๆ ก่อนนะ”
ถังโยวหว่านช้อนตาขึ้น ตอบรับเสียงเบา “ค่ะ ผู้ช่วยเฉิน เชิญคุณพูดเถอะค่ะ”