เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ตระกูลโจวร้อยปี
คุณย่าโจวอายุใกล้เจ็ดสิบ ดวงตาและคิ้วแฝงความเมตตาอ่อนโยน เส้นผมจัดแต่งเรียบร้อย สวมเสื้อผ้าฝ้ายสไตล์จีนเรียบสง่า ทั่วร่างเปี่ยมด้วยท่วงท่าวาสนาสุขุมของคุณนายผู้เฒ่าตระกูลใหญ่
เมื่อเห็นหลานชายคนเล็กที่ไม่ได้กลับบ้านมานาน แววตาของท่านก็ทอประกายเอ็นดูขึ้นมาชั่วพริบตา ท่านวางถ้วยชาในมือลงพลางยิ้มหยอกเย้า
“โอ้ นี่ไม่ใช่หลานชายคนเล็กผู้แสนยุ่งของย่าหรอกหรือ วันนี้ตัดใจกลับมาได้ยังไงกัน”
สีหน้าแววตาที่เดิมทีเย็นชาเย่อหยิ่งของโจวฉือเหย่อ่อนโยนลงทันทีที่เห็นคุณย่า สลัดความเฉียบขาดโอหังยามอยู่ข้างนอกออกจนหมด เขาสาวเท้าอย่างเอื่อยเฉื่อยเข้าไปใกล้ โน้มตัวลงเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความอ่อนโยนเอาใจอยู่หลายส่วน “ก็คิดถึงคุณย่าน่ะสิครับ ถึงได้กลับมากินข้าวเป็นเพื่อนคุณย่ามื้อหนึ่ง”