เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 หลบทำไม?
คำว่า “ฝันดี” สั้น ๆ เพียงสองพยางค์บนหน้าจอ คล้ายเส้นไหมบางเบาที่พันรัดหัวใจของถังโยวหว่าน รั้งจนเธอรู้สึกอึดอัดขัดเขินไปทั้งตัว
เธอจ้องกรอบข้อความอยู่นาน ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือแถบพิมพ์ครึ่งค่อนวัน ท้ายที่สุดก็ไม่อาจพิมพ์ออกมาได้แม้แต่ครึ่งตัว จึงตัดสินใจคว่ำโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะหัวเตียง แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง
ภายในห้องเงียบสงัด เสียงจักจั่นยามค่ำคืนของฤดูร้อนนอกหน้าต่างแว่วเข้ามาแผ่วเบา ทว่าเธอกลับพลิกตัวไปมา นอนอย่างไรก็ไม่หลับ
ในสมองฉายภาพการหวนพบกันบนท้องถนนเมื่อกลางวันวนซ้ำอย่างควบคุมไม่อยู่ โจวฉือเหย่ในชุดสูทสีดำ นัยน์ตาล้ำลึกที่จับจ้องเธอไว้แน่น น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยเรียกเธอว่าโยวโยว
ยิ่งคิดหัวใจก็ยิ่งว้าวุ่น ความง่วงงุนมลายหายไปจนสิ้น