เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
คนที่ทำลายความเงียบขึ้นก่อนคือโจวฉือเหย่
เขาเผยอปากบางออกเล็กน้อย สุ้มเสียงดูทุ้มต่ำและแหบพร่ากว่าสามปีก่อน บ่งบอกถึงความกรำงานหนักและความอดกลั้นที่สั่งสมมาตลอดสามปี เขาเอ่ยปากช้า ๆ ทีละคำว่า “ถังโยวหว่าน”
เขาเรียกชื่อและนามสกุลของเธอเต็มยศ น้ำเสียงไม่ได้หนักแน่นอะไร แต่กลับกระแทกใจของถังโยวหว่านอย่างจัง
คำเรียกที่คุ้นเคย น้ำเสียงที่คุ้นเคย ดึงเธอกลับสู่ช่วงฤดูร้อนในวัยเยาว์นับครั้งไม่ถ้วนในทันที
ถังโยวหว่านรู้สึกฝาดคอเล็กน้อย เธอข่มคลื่นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ บังคับให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ลง แล้วฝืนยิ้มที่ดูแข็งทื่อเล็กน้อยออกมาเพื่อแสดงความขอโทษ
ความตื่นตระหนกจากการชนท้ายเมื่อครู่ ในตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงที่ได้พบกันอีกครั้งโดยสิ้นเชิง