เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ที่รัก ผมคิดถึงคุณ
เส้นผมสีดำสั้นดูทะมัดทะแมงของเขาเปียกชื้น ปลายผมยังคงมีหยดน้ำใสเกาะพราว ก่อนจะค่อย ๆ ไหลรินลงมาตามแนวกรามคมกริบ
เมื่อปลดเปลื้องพันธนาการแห่งความสูงศักดิ์ในชุดสูทและรองเท้าหนังยามกลางวันออกไป ทั้งร่างก็เหลือเพียงกางเกงผ้าไหมใส่สบายตัวหลวมสีดำ ท่อนบนเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดปกปิด
แนวลาดไหล่กว้างแข็งแกร่งได้รูป กล้ามท้องเรียงตัวเป็นลอนแน่นตึงกระชับ เอวสอบเพรียวสมส่วน รูปร่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ผิวขาวจัดกระจ่างใสเปล่งประกายละเอียดอ่อนใต้แสงไฟสีส้มอบอุ่น ไร้ซึ่งความเย็นชาเด็ดขาดเฉียบคมยามอยู่ภายนอก หว่างคิ้วและแววตากลับแต่งแต้มไปด้วยความอ้างว้างอันเปี่ยมด้วยรักลึกซึ้งและเหนื่อยล้า
หลังจากเช็ดผมจนแห้งหมาดง่าย ๆ เขากลับไม่ได้ทอดกายนอนพักผ่อนบนเตียงใหญ่ที่กว้างขวางว่างเปล่าในห้องนอนใหญ่