เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 อยู่ที่เมืองหลวงต่อ
ซูเจิ้นถิงเป็นคนอ่อนน้อมสุขุม หลายปีมานี้ปฏิบัติต่อเวินหลานด้วยความจริงใจมาโดยตลอด ทั้งยังเอื้อเฟื้อดูแลเอาใจใส่เธอเสมอ ไม่เคยมีแม้เพียงครึ่งเสี้ยวที่จะตึงตังบกพร่อง
ชั่วพริบตาที่มองเห็นถังโยวหว่าน นัยน์ตาพลันแต้มรอยยิ้มอ่อนโยน เขาหยุดฝีเท้าลง “หว่านหว่านกลับมาแล้วหรือ ลำบากมาตลอดทางเลยนะ”
“คุณอาซู” ถังโยวหว่านร้องทักอย่างสุภาพด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เปี่ยมด้วยความอ่อนโยนเหมาะควร
“กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว” ซูเจิ้นถิงก้าวขึ้นมาสองสามก้าว สายตาจับจ้องมองเธอด้วยความปลาบปลื้มใจเต็มเปี่ยม “ยิ่งโตยิ่งสวยขึ้นนะ ไปอยู่ต่างประเทศมาหลายปีนี้ เก่งขึ้นตั้งเยอะ”
เวินหลานยืนอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นหนึ่ง เธอยิ้มพลางเงยหน้ามองมา “อย่ามัวแต่ยืนคุยกันเลย รีบมากินข้าวเถอะ”
ถังโยวหว่านจูงมือเล็ก ๆ ของซูเนี่ยนอัน ค่อย ๆ เดินไปยังห้องรับประทานอาหาร