กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 304
ไป๋โหรวจิ้งในที่สุดก็หาช่องทางระบายอารมณ์ได้
นางส่งเสียงกรีดร้องอยู่ในห้วงความคิด
"ร่างกายนี้งอกอยู่บนตัวเจ้าหรือไง ข้าอยากจะบำเพ็ญอย่างไรก็เรื่องของข้า ยุ่งอะไรด้วย!"
"เจ้าก็ชวนให้รู้สึกรังเกียจเหมือนนั่นแหละ มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนข้า!"
สั่งสอน?
ม่ออวี๋เลิกคิ้วขึ้น
ขออภัย ในฐานะบรรพจารย์ เมื่อเห็นผู้เยาว์ที่มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม นางอดไม่ได้ที่จะให้คำชี้แนะด้านการบำเพ็ญอยู่เสมอ