กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 299
พอได้ยินคำนี้ ไป๋โหรวจิ้งทำได้เพียงโบกมือ
"ไม่ต้องแล้ว ข้าหาวิธีเอง"
นางพลิกดูแผนที่จนพบกระท่อมร้างแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด
วางบุรุษผู้นั้นลงบนเตียง นางใช้นิ้วลูบไล้ใบหน้าอันหล่อเหลานี้ด้วยความหลงใหล
น่าจะเป็นเพราะเติบโตมาในสำนักตั้งแต่เด็ก กระแสลมปราณบริสุทธิ์จึงติดตัวเว่ยเหวินจิ่งมาโดยตลอด