บทที่ 292

บทที่ 292

หนึ่งในคนชุดดำจู่ ๆ ก็ถอดผ้าคลุมหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์และหมดจด

"แม่นางม่อ มิได้พบกันนาน ท่านยังจำข้าได้หรือไม่"

ม่ออวี๋ขมวดคิ้วครุ่นคิด ในความทรงจำดูเหมือนจะไม่มีใบหน้าเช่นนี้ปรากฏอยู่

สีหน้าของชายหนุ่มมืดมนลงในพริบตา

ทว่า พร้อมกับที่เขาชักอาวุธออกมา ในป่าทึบเบื้องหลังก็มีเงาร่างเพิ่มขึ้นมาอีกหลายสาย