บทที่ 270

บทที่ 270

ไป๋โหรวจิ้งรู้สึกเบื่อหน่ายเล็กน้อย นางยังคงจัดแต่งช่อดอกไม้บนโต๊ะเล่นตามเดิม

"ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของตัวข้าช้าเกินไป กับเว่ยเหวินจิ่งเพียงแค่ร่วมเตียงกันครั้งเดียวก็เทียบเท่ากับการบำเพ็ญเพียรอย่างหนักหน่วงถึงครึ่งปีของข้าแล้ว ในเมื่อมีทางลัดให้เดิน เหตุใดจึงไม่ใช้เล่า อีกอย่าง ข้าจะบำเพ็ญอย่างไร จำเป็นต้องให้เจ้ามาสอนด้วยหรือ"

ไป๋โหรวจิ้งเป็นคนข้ามมิติ