บทที่ 221

บทที่ 221

คงจิ้นนำพากลุ่มคนเหล่านี้ขยับปรับเปลี่ยนตำแหน่งยืน โดยส่วนใหญ่ต่างพากันจ้องเขม็งไปที่ม่ออวี๋

คงจิ้นแหงนหน้าขึ้นหัวเราะเสียงดังลั่นด้วยความลำพองใจ "น่าเสียดายเสียจริง หวางจื้อ วันนี้คนที่เจ้าพามาล้วนต้องมาจบชีวิตลงที่นี่!"

จิตมุ่งร้ายพุ่งทะยานสูงขึ้น จนแตะถึงขีดสุด!

สี่ทิศแปดทางอบอวลไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นจนถึงขีดสุด

ม่ออวี๋เพียงรู้สึกว่าเจตนาสังหารที่คนเหล่านี้มีต่อตัวนางนั้นเกือบจะกลายเป็นรูปธรรมขึ้นมาจริงๆ

ทว่า...