กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 218
"จะเป็นไปได้เช่นไร!"
พริบตาเดียว เจ้าหอราวกับถูกควักเอาพลังวัตรแก่นแท้และจิตวิญญาณออกไปจนหมดสิ้น ร่างทรุดลงนั่งแปะบนเก้าอี้ในทันที
บรรดาแขกในอาณัติผู้แข็งแกร่งต่างก็เบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าเขม็ง
"เช่นนั้นแล้ว ค่ายกลที่พวกเราหอเลี่ยหั่วร่ำเรียนมา แท้จริงแล้วเป็นเพียงแค่ขนเส้นเดียวจากขนวัวนั่นหรือ? ฮ่า ๆ ที่แท้พวกเราก็ลำพองตนมาโดยตลอด ปิดหูตาขังตัวเองอยู่แต่ในกะลาอย่างนั้นหรือ"