บทที่ 214

บทที่ 214

หยานโส่วหลู่ตกตะลึงจนค้างไปแล้ว

เขาเบิกตากว้างจ้องมองรอยแตกที่ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนบนเกราะกำบังกลางอากาศด้วยความตกใจ

เขายืนนิ่งค้างราวกับถูกสาปให้หยุดอยู่กับที่ ดวงตาเหม่อลอยมองสลับระหว่างรอยแตกนั้นกับม่ออวี๋

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับแรงกดดันจากพลังที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

ตั้งแต่เด็กจนโตเขามักจะมีนิสัยใจร้อนหุนหันพลันแล่นเช่นนี้มาโดยตลอด เจอเรื่องไม่ยุติธรรมที่ไหนก็พุ่งเข้าใส่และด่าทอทันที