บทที่ 194

บทที่ 194

ไม่ถึงชั่วจิบชา ม่ออวี๋ก็พลิกอ่านตำราพิณจบลง

"ตำราพิณเล่มนี้ข้ารู้จัก เสียงวิเศษเก้าเสวียน ข้าเองก็เคยเห็นส่วนที่ขาดหายไปด้านหลังเช่นกัน"

เพียงประโยคเดียว กลับทำให้ทั้งสองคนต้องยืนอึ้งอยู่กับที่

"อะไรนะ"

หนิงเส่าหยางสีหน้าเปลี่ยนสีด้วยความตกใจ

"เจ้าเป็นไปได้เช่นไรที่รู้! เจ้าเป็นคนของสำนักงั้นหรือ! ผู้อาวุโสท่านนั้นคือท่านปู่ทวดของข้า แดนลับของเขายังอยู่ภายในตระกูลของพวกเรา เจ้าจะเป็นไปได้เช่นไรที่เคยเห็น?"

ม่ออวี๋พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ "หนิงฮุยอย่างนั้นสินะ"

สีหน้าของหนิงเส่าหยางซีดเผือดลงในพริบตา

"เจ้าล่วงรู้ได้อย่างไร"