บทที่ 184

บทที่ 184

ชาติก่อนม่ออวี๋ไม่เคยมาเยือนสถานที่ที่ครึกครื้นมีชีวิตชีวาเช่นนี้มาก่อน วันนี้เมื่อออกมาเที่ยวเล่นแล้ว นางจึงไม่ได้กลับไปที่หอสุรา แต่เลือกที่จะยืนอยู่บนกระบี่กลืนจิตวิญญาณแล้วเดินชมไปเรื่อยๆ อย่างสบายอารมณ์

บนถนนหนทางที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คน เหล่าศิษย์สำนักทัวเยว่ต่างเดินเอ้อระเหยลอยชายกันอย่างเย่อหยิ่ง

เหล่าศิษย์จากสำนักอื่นเมื่อพบเห็นเข้าต่างก็พากันหลบหลีกด้วยความหวาดกลัวเกรงว่าจะหลบไม่ทัน

แม้แต่เหล่าศิษย์จากสำนักชั้นห้าที่ก่อนหน้านี้เคยปะทะคารมกันอย่างดุเดือด ตอนนี้ต่างก็อยู่ให้ห่างไกลลิบ เมื่อพบกันบนท้องถนนก็แทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี

ม่ออวี๋บินผ่านมาจากเบื้องบน อาศัยจังหวะนี้แวะเวียนไปยังสถานที่ต่างๆ เพื่อตอกบัตรทำภารกิจ