บทที่ 182

บทที่ 182

ไป๋โหรวจิ้งกางสองแขนขวางทางไว้ "พวกเจ้าทำไมถึงขี้ขลาดกันปานนี้ ข้ากล้าฟันธงเลยว่า เมื่อครู่คนที่กวาดสายตาตรวจพวกเราจะต้องเป็นยอดฝีมือของสำนักทัวเยว่แน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ เช่นนี้หรอก ในเมื่อพวกเขาไม่คิดจะขวางทางเรา นั่นย่อมแปลว่าพวกเขาส่งสัญญาณให้เราทำต่อต่างหากล่ะ"

"ทำต่อไป นี่คือการที่เราไปสวามิภักดิ์ต่อสำนักทัวเยว่ พวกเจ้าไม่อยากเข้าร่วมสำนักชั้นสองหรือไง"

ในที่สุด ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็ก้าวเดินออกมา