บทที่ 166

บทที่ 166

คนเหล่านี้ถืออาวุธที่แตกต่างกันออกไป ทั้งดาบ ง่าม กระบอง และทวน สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือวัสดุที่ใช้ทำอาวุธเหล่านี้ช่างสอดคล้องกับเรือเหาะที่ลอยอยู่กลางอากาศราวกับหล่อออกมาจากบล็อกเดียวกัน ทั้งหมดล้วนหล่อหลอมขึ้นมาจากทองและหยกหายากยิ่ง

พวกเขายืนอยู่เฉย ๆ ทว่าแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวกลับประสานเสียงกันกดทับจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก

นี่เป็นการข่มขู่กันอย่างชัดเจน!

หวางจื้อก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ปลายนิ้วเท้าของเขาแตะเบา ๆ ลงบนกระบี่ใต้ฝ่าเท้า

เสียงคำรามของมังกรที่ใสกระจ่างและไพเราะพุ่งทะยานออกไปอย่างเกรี้ยวกราด ในจังหวะที่มังกรยักษ์ล่องหนพุ่งเข้าปะทะนั้น เบื้องบนท้องฟ้าพลันมีคลื่นพลังปราณไร้รูปร่างพุ่งสวนเข้าปะทะกัน ส่งผลให้พืชพรรณรอบด้านเอนเอียงลู่ลม