บทที่ 154

บทที่ 154

ผู้อาวุโสสามมองไม่เห็นสิ่งใดอีกแล้ว ดวงตาถูกเลือดสดๆ ฉาบจนมืดมิด

เขากล่าวด้วยเศษเสี้ยวแห่งสติที่เหลืออยู่ "รีบหนีไป อย่าเข้าใกล้ข้า อีกประเดี๋ยวจะระเบิดแล้ว"

ม่ออวี๋มองดูผู้อาวุโสชราเบื้องหน้า ในใจมีความรู้สึกอัดแน่นปะปนกันไปหมด

ถึงขั้นนี้แล้ว ยังคงเป็นห่วงผู้อื่นอยู่

"หอแรงโน้มถ่วง จงทะยาน!"

ฝ่ามือเรียวบางอ่อนนุ่มของนางสะบัดเบาๆ

หอแรงโน้มถ่วงได้ครอบร่างของผู้อาวุโสสามเอาไว้โดยตรง

เมื่อม่ออวี๋เก็บหอแรงโน้มถ่วงกลับไป ร่างของผู้อาวุโสสามก็พลันหายตามไปด้วย

หลังจากกลิ่นอายที่เกรี้ยวกราดนี้มลายหายไป ผู้อาวุโสแห่งสำนักเฟยเหนี่ยวที่กำลังหลบหนีก็หยุดการเคลื่อนไหว