บทที่ 127

บทที่ 127

โชคดีที่พวกมันรอบนี้ไม่ได้ระบายความสงสัยว่าเป็นฝีมือของม่ออวี๋

แต่น่าอนาถที่คนพวกนี้รอบนี้อดรนทนไม่ไหว พุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับกลุ่มคนที่หัวเราะเสียงดังที่สุดในทันที

ที่ซวยหนักยิ่งกว่า คือนั่นเป็นศิษย์จากสำนักชั้นสี่ ทั้งยังมีจำนวนคนมหาศาล ข้างในนั้นยังมีผู้บำเพ็ญเพียรขั้นทารกวิญญาณนำขบวนมาด้วย

เหล่าศิษย์สำนักสุ่ยหยุนไม่มีทางต้านทานไหว เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรขั้นทารกวิญญาณฝ่ายตรงข้ามลงมือ กลุ่มพวกมันจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยแม้แต่น้อย

หรงอีชวนในฐานะศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักยังถูกซัดจนหน้าตาปะเหลาะปะเหลิง โชคดีที่นี่ไม่ใช่การประลองเป็นตาย ไม่อย่างนั้นแม้แต่ชีวิตก็คงรักษาไว้ไม่ได้

ม่ออวี๋กับอวี่จวินเฮ่ายืนมองละครฉากใหญ่นี้อยู่ที่ชั้นที่สอง