บทที่ 109

บทที่ 109

นครหลวงแห่งนี้อยู่ใกล้กับตระกูลหวางมากที่สุด ทั้งยังตั้งอยู่บนภูมิประเทศที่ค่อนข้างสูง หลังจากคนตระกูลหวางแทบทุกคนหนีตายอย่างอนาถออกมา ต่างก็นึกถึงการมาหลบภัยที่นี่

คนตระกูลหวางเหล่านี้ล้วนมีพลังบำเพ็ญอยู่บ้าง มากน้อยราวๆ ขั้นสร้างรากฐาน

เหล่าองครักษ์แห่งนครหลวงเห็นพวกเขาเข้าก็รู้สึกตกตะลึงระคนประหลาดใจ

"พวกเจ้าไปโดนอะไรมา? คนตระกูลหวางหรือ?"

คนตระกูลหวางผู้หนึ่งเหนื่อยล้าจนทรุดตัวลงนั่งแปะกับพื้น หอบหายใจฮืดฮาด

"ใช่แล้ว ตระกูลหวาง"

องครักษ์ผู้นั้นยิ่งประหลาดใจหนักขึ้น "เหตุใดถึงกลายสภาพเป็นเช่นนี้ไปได้?"

บุรุษตระกูลหวางใช้มือข้างหนึ่งปาดเหงื่อกาฬบนหน้าผาก ร่างกายของเขาเปียกโชกไปทั้งตัว ต่อให้เหงื่อออกก็มองไม่ออกแล้ว

"เมื่อคืนเกิดพายุฝนตกหนัก เผชิญเข้ากับน้ำป่าไหลหลาก"