บทที่ 101

บทที่ 101

ม่ออวี๋ถอยหลังไปเล็กน้อย กำลังจะลงมือ ทว่าพลันรู้สึกถึงบางอย่าง นางเงยหน้าขึ้นมองโถงหลักเบื้องหลังแวบหนึ่ง

นางโค้งดวงตาขึ้นแย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เดี๋ยวก่อน เจ้าถอยหลังไปอีกนิด"

บุรุษผู้นั้นแทบจะจมดิ่งลงไปในรอยยิ้มนี้ ชั่วขณะจิตใจเบิกบานสำราญใจ

"ยัยหนูน้อย เจ้าจะทำอะไรหรือ"

ในระหว่างที่เอ่ยปาก เขาก็ถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างที่ว่าจริง ๆ

กระทั่งเวลานั้นเอง จมูกของเขาก็พลันสูดดมกลิ่นไหม้เกรียมสายหนึ่งเข้า

แปลก กลิ่นมาจากที่ใดกัน

บุรุษผู้นั้นกำลังสงสัยและหันกลับไป จู่ ๆ ป้ายชื่อหอตำราบนหัวก็หล่นโครมลงมา

เขายังไม่ทันได้ตอบสนอง จึงถูกทับเข้าอย่างจังเช่นนั้น