บทที่ 78

บทที่ 78

"ก็เพราะทุกคนรู้ว่าข้าเป็นคนพาเจ้าเข้ามา พวกเขาถึงได้เป็นมิตรกับข้าเป็นพิเศษ พวกเราสองคนเป็นพี่น้องกัน ข้าไม่ได้เกาะกระแสบุญบารมีของเจ้าหรอกหรือ"

พอพูดถึงเรื่องนี้ กงม่านก็ตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง

"ถึงแม้ว่าพลังยุทธ์ของเจ้าจะไม่สูงส่ง ทว่าเหล่าศิษย์กลับต่างคิดว่าเจ้าเป็นผู้ซ่อนเร้นความสามารถเอาไว้"

นางดึงมื้อม่ออวี๋ขึ้นมา พร้อมกับสำรวจมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า

"พูดตามตรง พลังยุทธ์ในตอนนี้ของเจ้าบรรลุถึงระดับไหนแล้ว"

ม่ออวี๋ย้อนถามนางกลับไป "เจ้าเคยเห็นข้าฝึกฝนวิชาตั้งแต่เมื่อใดกัน"

กงม่าน จุดจุดจุด

ก็ไม่มีจริง ๆ นั่นแหละ

ตั้งแต่วันที่รู้จักกับม่ออวี๋เป็นต้นมา