บทที่ 74

บทที่ 74

"เจ้าเด็กคนนี้ยังคงใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่ในสำนักดีนี่ ตายเสียที่ไหนเล่า? ข้าให้คนไปเชิญมาแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังใจร้อนวูบรามราวกับแต่ก่อนนัก? ไม่คิดจะสำรวจดูก่อนสักรอบหรือ"

คงจิ้นประคองศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บจากพลังปราณรอบตัวของหวางจื้อขึ้นมาอย่างทุลักทุเล

หากไม่ใช่เพราะเกรงใจว่าสำนักทัวเยว่มีผู้ทรงพลังลึกลับคอยคุ้มกันอยู่ เขาคงลงมือซัดไปนานแล้ว ช่างขัดตาขัดใจกับใบหน้าของหวางจื้อผู้นี้เสียจริง

"หืม?" สติสัมปชัญญะของหวางจื้อค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา เขาใช้พลังจิตกวาดสำรวจดูรอบหนึ่ง และพบกลิ่นอายที่คุ้นเคยเข้าจริง ๆ

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่นยิ่งกว่าเดิม

เป็นไปได้อย่างไร?

กายพิเศษของนางหายไปจนหมดสิ้นแล้วอย่างนั้นหรือ?

เรื่องนี้จะเป็นไปได้เช่นไร!

ทว่าไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เมื่อคนยังปลอดภัยดีอยู่ก็ถือว่าประเสริฐแล้ว