บทที่ 72

บทที่ 72

พริบตานั้นมีศิษย์ผู้หนึ่งบินออกมาจากความมืด กระแทกลงกับพื้นเบื้องหน้าผู้อาวุโสสี่เข้าอย่างจัง มีเวลาเอ่ยเพียงประโยคเดียวก็สิ้นใจตายไป

"เยว่อานเหริน!" ผู้อาวุโสสี่จำเขาได้ นี่คือหนึ่งในผู้ยอดเยี่ยมระดับหัวกะทิของเหล่าผู้บำเพ็ญกระบี่ภายในสำนัก

เขารีบนำโอสถออกมาส่งไปที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย แต่ทว่าสายเกินไปเสียแล้ว อีกฝ่ายไม่มีลมหายใจเสียแล้ว

โอสถสามารถดึงคนจากสภาพที่เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายกลับมาได้ แต่ไม่สามารถรักษาคนตายให้ฟื้นคืน

ผู้อาวุโสสี่โกรธจนตัวสั่นเทา

"ผู้ใดทำ! เป็นฝีมือผู้ใดกันแน่!"

ในความมืดแว่วเสียงฝีเท้าดังขึ้น เหล่าศิษย์เนื้อตัวอาบโลหิตกลุ่มหนึ่งหอบหายใจกระหืดกระหอบกลับมา

"ผู้อาวุโสสี่ ปราณกระบี่ข้างในปั่นป่วนไปหมดแล้วขอรับ!"

"ปราณกระบี่เหล่านี้กำลังจู่โจมพวกเราอย่างต่อเนื่อง"