บทที่ 60

บทที่ 60

เมื่อเห็นนางเดินออกมา ศิษย์วงในขั้นแกนทองคำผู้หนึ่งก็รีบสาวเท้าเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าประดับรอยยิ้ม พร้อมกับโค้งคำนับลงต่ำให้แก่ม่ออวี๋อย่างนอบน้อม

หากเป็นยามปกติแล้ว หากจะต้องทำความเคารพครั้งใหญ่ถึงเพียงนี้แก่ศิษย์ที่มีระดับขั้นเริ่มต้น เว้นเสียแต่ว่าเขาจะถูกแทงสักสองแผลบนร่าง

ทว่าในยามนี้ เขากลับรู้สึกยอมรับนับถือนางจากใจจริง

ผู้นี้ภายนอกดูคล้ายมีเพียงระดับขั้นเริ่มต้นเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นผู้ซ่อนเร้นความสามารถอย่างล้ำลึก

คิดดูแล้ว คงเป็นเพราะเจ้าสำนักจงใจจัดฉากเช่นนี้ เพื่อให้มีคนผู้หนึ่งเก็บซ่อนฝีมือไว้และไม่เป็นที่สะดุดตา รอจนถึงเวลานั้นแล้วค่อยยื่นมือเข้าช่วยสำนักในยามคับขัน

"ศิษย์อาน้อย พวกเรารอท่านอยู่พอดี รอบนี้ตั้งใจมากล่าวขอบคุณท่านโดยเฉพาะเลยล่ะ พวกเรายังเตรียมของขวัญบางอย่างมาด้วย หวังว่าท่านจะรับไว้ด้วยนะ"