บทที่ 33

บทที่ 33

ม่ออวี๋รู้สึกแปลกประหลาดเช่นกันจึงมองเขาเพิ่มอีกคราแล้วพยักหน้า

"ได้"

ทว่าการกระทำอันน่าประหลาดของอวี่จวินเฮ่ากลับดึงดูดความอยากรู้ของหลวนรั่วเข้า

สายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของหลวนรั่วกวาดมองคนทั้งสองสลับไปมา จากนั้นจึงส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ "ศิษย์น้องเล็ก? พี่อวี่ เจ้าถึงกับมีศิษย์น้องเล็กแล้วหรือ? นึกว่าทางด้านของท่านผู้อาวุโสหวางจะมีพวกเจ้าห้าคนก็เพียงพอแล้ว ไม่คาดคิดเลยว่าจะยังรับศิษย์คนที่หกไว้อีก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฝีเท้าของม่ออวี๋ก็ชะงักไปเล็กน้อย

คาดไม่ถึงเลยว่าตัวเธอเองจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอาจารย์ตัวแสบคนนั้นยังมีศิษย์อยู่อีกตั้งห้าคน!

อาจารย์ผู้นี้... ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!

แค่อวี่จวินเฮ่าคนเดียว พรสวรรค์ของเขาก็ถือเป็นยอดฝีมือที่โดดเด่นในหมู่คนรุ่นเยาว์อย่างแท้จริง