เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123
“——แต่เดิมก็เป็นเพราะแมวของเธอชอบจ้องเล่นงานสแคบเบอร์ส!” รอนยืนอยู่ที่โถงทางเดินแล้วตะโกนใส่เธอ “คราบเลือดพวกนั้น——แล้วก็ขนพวกนั้น——มันก็ต้องหมายความว่ามันกำลังพยายามจะกินสแคบเบอร์สอยู่แน่ๆ! มันพยายามจะตะปบสแคบเบอร์สกี่ครั้งแล้ว! ก็แค่คราวนี้โชคดีที่สแคบเบอร์สหนีรอดมาได้เท่านั้นแหละ!”
พูดจบ เขาก็หันหลังเดินหนีไปด้วยความโกรธ ทิ้งพวกเขาหลายคนไว้เบื้องหลัง
แฮร์รี่มองแผ่นหลังของรอนสลับกับเพื่อนอีกสองคนข้างกายอย่างทำอะไรไม่ถูก เขายิ้มแหยๆ ออกมา: “ฉัน……ฉันไปเกลี้ยกล่อมเขาเอง” แล้วก็รีบวิ่งตามรอนจากไป
เฮอร์ไมโอนี่ดูเหมือนจะโกรธมากเช่นกัน แต่ในเมื่อเป้าหมายของความโกรธเดินจากไปแล้ว อารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนเป็นความขุ่นเคืองที่เจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
เธอเม้มริมฝีปากแน่น จ้องมองแผ่นหลังของทั้งสองที่ลับตาไป ก่อนจะหันขวับมามองโรซามอนด์และหนูที่เธออุ้มอยู่ในกรง: “โรซี! เธอรู้ไหมว่าทำไมครุกแชงส์ถึงชอบจับสแคบเบอร์ส? มันไม่ได้อยากทำร้ายสแคบเบอร์สใช่ไหมล่ะ……”