เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117
โรซามอนด์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พบว่าตนเองนอนอยู่บนพื้นหญ้าสีดำ ที่แท้ก็คือนอนอยู่บนตัวเจ้าสีดำตัวใหญ่ มันดูเหมือนจะนอนหลับข้างเตาผิงไปพร้อมกับเธอตลอดทั้งคืน เปลวไฟในเตาผิงดับมอดลงแล้ว เจ้าสีดำตื่นขึ้นอย่างงัวเงียเพราะการขยับตัวของเธอจนทำให้เธอบินขึ้น
จากนั้น โรซามอนด์ก็พบความจริงอันน่าสิ้นหวังว่า เธอยังคงกลับร่างเป็นมนุษย์ไม่ได้...
เธอส่งเสียงร้องจิ๊บๆ สองสามครั้ง กระโดดโลดเต้นอยู่บนหัวของเจ้าสีดำ บินว่อนไปทั่วห้องเพื่อระบายอารมณ์ ราวกับนกที่กำลังคลุ้มคลั่ง
เจ้าสีดำเฝ้ามองอยู่อย่างเงียบๆ ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งไปที่หน้าชั้นวางหนังสือ
มันกระโจนเข้าหาชั้นวางหนังสือ อุ้งเท้าสุนัขขนาดใหญ่พยายามจะควานหาอะไรบางอย่าง แต่เพราะอุ้งเท้าใหญ่เกินไปจึงแหย่เข้าไปไม่ได้ มันจึงกระโจนเข้าใส่อีกสองสามครั้ง ชั้นวางหนังสือสั่นไหว หนังสือหลายเล่มร่วงหล่นลงมา มันกระโดดหลบได้อย่างคล่องแคล่วจึงไม่ถูกหนังสือทับ
โรซามอนด์เกาะอยู่ที่ตู้ มองดูเจ้าสีดำรื้อบ้าน