เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103
วันพุธ หลังเลิกเรียนช่วงบ่าย โรซามอนด์เดินผ่านห้องโถงใหญ่และพบกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง
ทันทีที่สัมผัสกระดาษ เธอก็เห็นลูกบอลสีทองลูกเล็กหมุนวนอยู่ตรงหน้า สว่างขึ้นเก้าจุด ก่อนจุดแสงจะมืดลงพร้อมกัน กลายเป็นข้อความบรรทัดแรก
“กลีบดุจคมมีด กลางใจซ่อนหนามแสงจันทร์ มีเพียงอาหารเลิศรสที่ทำให้ช้อนเกิดระลอกไหว”
ข้อความปรากฏชั่วครู่ จุดแสงก็ลอยกระจาย เหลือเพียงแสงสีทองเป็นทาง โรซามอนด์ลุกจากโต๊ะอาหารและวิ่งตามประกายที่ไม่มีใครมองเห็น เธอทิ้งคำพูดไว้กับเฮอร์ไมโอนี่เพียงว่า “จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่ามีธุระ เธอกลับหอไปก่อนนะ—”
แสงสีทองพาเธอลงไปใต้ดิน ผ่านทางเดินยาวเหยียด ก่อนจะลอยวนหน้าภาพวาดผลไม้ภาพหนึ่งแล้วทะลุเข้าไป
โรซามอนด์วิ่งไปถึงข้างภาพวาด ขมวดคิ้วพิจารณามัน
หรือจะให้เธอทะลุกำแพงเข้าไป? เธอยังทำไม่เป็นเลยนะ!
“คุณแบล็ก?” เสียงงุนงงดังมาจากด้านหลัง