เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47
ตอนที่โรซามอนด์ไปถึงทะเลสาบดำ เบลสก็รออยู่ที่นั่นแล้ว เขากอดช่อดอกไม้ช่อใหญ่ (ไปหามาจากไหนกันนะ?) จ้องมองผิวน้ำอย่างเงียบเชียบ
ช่วงเวลานี้ของปีฟ้ามืดเร็วมาก ดวงจันทร์แขวนอยู่บนท้องฟ้ามานานแล้ว
แสงจันทร์อาบไล้บนผิวน้ำ อาบไล้บนเกสรดอกไม้ อาบไล้บนดวงตาและเรือนผมของเขา... บนตัวเขาก็มีแสงสีเงินเปล่งประกาย ราวกับว่าเขาถูกแสงจันทร์ห่อหุ้มเอาไว้
โรซามอนด์หรี่ตาลง นึกว่าตัวเองมองผิดไป แต่พอขยับเข้าไปดูใกล้ๆ อย่างละเอียดจึงพบว่าแสงสีเงินที่ไหลเวียนอยู่บนตัวเขาเป็นเวทมนตร์บนเนื้อผ้า
เสื้อผ้าชุดนี้ใส่ไปงานเลี้ยงกาล่ายังได้เลย... เขาคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะว่านี่คือการเดท?!
“ไข่เซอร์ไพรส์ของฉันล่ะ?” โรซามอนด์เข้าเรื่องทันทีโดยไม่มีอารมณ์ร่วม
เบลสแกล้งทำเป็นเพิ่งเห็นว่าเธอเดินเข้ามา ถอนตัวออกจากท่าทางที่เก๊กเอาไว้ แล้วยื่นช่อดอกไม้ช่อใหญ่ในอ้อมแขนให้โรซามอนด์
โรซามอนด์ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา ไม่ได้ยื่นมือไปรับ