เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44
“งั้นอัญมณีที่เธอให้พวกเราก็ไม่ใช่ของปลอมเหมือนกันเหรอ?” รอนเดินตามโรซามอนด์พลางถาม นับตั้งแต่วันที่เขารู้ราคาสินค้าในตลาด และหลังจากกินสตรอว์เบอร์รีไปได้ไม่นาน แผลก็หายดีจนได้ออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับพวกเธอ เขาก็มักจะตามตื๊อถามราคาผลผลิตจากฟาร์มของโรซามอนด์อยู่เป็นระยะ ซึ่งโรซามอนด์ก็ตอบราคาออกมาได้อย่างคล่องแคล่วทุกครั้ง นี่คือความตระหนักรู้และความเป็นมืออาชีพในฐานะเจ้าของฟาร์มของเธอ
ถูกถามซ้ำ ๆ มากขนาดนี้ โรซามอนด์เองก็เริ่มเหนื่อยแล้วเหมือนกัน
“ก็ของจริงสิ ไม่อย่างนั้นนายคิดว่าเป็นอะไรล่ะ? หลายชิ้นฉันขุดเหมืองเอากลับมาเองเลยนะ ฉันเลือกชิ้นที่สวยที่สุดให้พวกนายหมดแล้ว” เธอตอบพลางตักพอร์กชอปชิ้นหนึ่งใส่จานของตัวเอง
รอนมีสีหน้าซับซ้อน ความจริงแล้วเขาคิดมาตลอดว่าหินสวย ๆ พวกนั้นเป็นแค่ก้อนหินที่โรซามอนด์เก็บได้ตามใจชอบ แล้วก็พูดส่ง ๆ ว่าเป็นอัญมณีเพื่อเอามาให้พวกเขา อย่างไรเสีย ภาพลักษณ์ขอทานพเนจรของเธอก็ฝังใจผู้คนมากกว่าอยู่แล้ว
โชคดีที่เขาเก็บหินทุกชิ้นเอาไว้อย่างดี ไม่ได้ทำหายไปแม้แต่ชิ้นเดียว