เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36
วันรุ่งขึ้น โรซามอนด์เพิ่งลงมาชั้นล่าง ก็ถูกแฮร์รี่ดึงไปหลบอยู่ข้าง ๆ อย่างลับ ๆ ล่อ ๆ เพื่อเล่าเรื่องที่เขาค้นพบเมื่อคืนให้เธอฟัง
“ฉันนัดกับรอนไว้แล้วว่าจะพาเขาไปดูกระจกบานนั้นคืนนี้ เธอจะไปด้วยกันไหม?” เขาถามอย่างระมัดระวัง
“ไปสิ ไปสิ!” โรซามอนด์พยักหน้าหงึก ๆ ราวกับไก่จิกข้าว “ฉันก็อยากเจอคุณปู่เหมือนกัน…”
ทั้งสองคนเงียบไปชั่วขณะ เพราะคนที่พวกเขาอยากพบต่างก็เป็นญาติที่ล่วงลับไปแล้ว
“...จนถึงตอนนี้พวกเราก็ยังหาข้อมูลของนิโคลัส เฟลมเมลไม่เจอเลย” แฮร์รี่เปลี่ยนเรื่องอย่างฝืน ๆ
ให้ตายสิ! คราวก่อนตอนคุยกับสเนป เธอดันลืมถามเรื่องนี้เสียได้! เขาต้องรู้อย่างแน่นอนว่ามีอะไรซ่อนอยู่ตรงสุดทางเดินชั้นสี่
“ไม่เป็นไร พอเปิดเทอมฉันก็รู้ได้แล้ว” โรซามอนด์ขยิบตาให้เขา “ฉันมีสายสืบอยู่ในฮอกวอตส์นะ”
ท่าทีของเธอทำให้แฮร์รี่อดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้ เขาพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะมีโอกาสได้พบสายสืบของเธอเสียที”
เขาเดาว่าคงเป็นนักเรียนบ้านเรเวนคลอสักคนเท่านั้น