เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25
“พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่!” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเดินเข้ามาหาทั้งสามคนด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ฉันอยู่ที่ฮอกวอตส์มาตั้งหลายปี ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย—”
“พวกเธอรู้ไหมว่าจะเกิดผลตามมาอย่างไรบ้าง?!”
“พวกเธอ... พวกเธอกล้าดียังไง... พวกเธออาจตกลงมาจนคอหักได้เลยนะ!”
ดูสิ พวกเขาทำให้ศาสตราจารย์โกรธจนพูดไม่เป็นประโยคแล้ว
แฮร์รี่ตัวสั่นไปทั้งตัว ใบหน้าซีดเผือด—เมื่อครู่อยู่บนฟ้าเขายังไม่ซีดขนาดนี้เลย ตอนนี้เขากลัวมาก มีโอกาสสูงที่เขาจะถูกไล่ออก... จบเห่แล้ว เขาเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ ก็ต้องเก็บข้าวของไสหัวกลับไปแล้วหรือ เขาจะต้องกลับไปอยู่กับครอบครัวที่ทำให้เขาอึดอัดจนหายใจไม่ออกอีกครั้งหรือ? ดัดลีย์กับคนอื่น ๆ จะพูดถึงเขายังไง? พวกเขา... พวกเขาจะทำให้เขากลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมอีก...
เดรโกก็ตัวสั่นไปทั้งตัว เขาถึงกับลืมเช็ดคราบน้ำตาที่หางตา ใบหน้าซีดขาว ปกติคงวางท่าโอหังแล้วพูดเติมไฟให้เรื่องบานปลาย แต่ครั้งนี้กลับยืนนิ่งเงียบอยู่ข้าง ๆ หัวใจยังเต้นกระหน่ำ คำว่า “คอหัก” ที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพูดทำให้เขาสะดุ้งทั้งตัว เขาไม่พูดอะไรสักคำ กระทั่งลืมฟ้องไปเลย