เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19
“ว้าว!”
โรซามอนด์กระโดดตัวลอยขึ้นมาในทันใด ชูกำปั้นขึ้นฟ้าตะโกนก้องอย่างผู้มีชัย “ฟาร์มของฉัน!”
“โอ๊ะ ฉันหมายถึง——ฟาร์มของคุณปู่ฉันน่ะค่ะ แต่ตอนนี้ฉันเป็นคนสืบทอด เพราะงั้นมันก็เป็นของฉันแล้ว!”
ดัมเบิลดอร์กับมักกอนนากัลสบตากัน หมอกควันที่สลายตัวไปอย่างกะทันหันทำให้ทุกสิ่งใต้หมอกนั้นปรากฏแจ้ง เนินเขาสูงสี่ด้านเผยให้เห็นพื้นที่ราบลุ่มตรงกลางอย่างหมดเปลือก สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของพวกเขาล้วนเป็นต้นไม้ วัชพืช และเศษหิน เส้นทางเดียวที่พอจะเดินผ่านไปมาได้ก็คือทางที่ดัมเบิลดอร์เพิ่งพาพวกเขาเดินมาเมื่อครู่——แต่ในใจเขารู้ดีว่า ก่อนหน้านี้ ในม่านหมอกมีเพียงช่วงนั้นเท่านั้นที่อนุญาตให้พวกเขาเข้ามา สิ่งที่เขารู้สึกได้คือแรงต้านและพันธนาการที่มองไม่เห็น ราวกับว่า……ราวกับว่าที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ซึ่งจำกัดให้โรซามอนด์เป็นผู้เปิดออกเพียงคนเดียว
ก่อนที่จะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้เกิดจากอะไรกันแน่ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยังคงทำตามเรื่องที่ระบุไว้ในจดหมายฉบับนั้นต่อไป……