เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15
บทสนทนาของพวกเขาถูกขัดจังหวะลง เพราะสังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินมาถึงข้างชานชาลาที่เก้าพร้อมกัน คุณแม่ผู้แสนอ่อนโยนและใจดีลูบหลังลูกของเธอ และเด็กหนุ่มไม่กี่คนก็เข็นรถเข็นสัมภาระพุ่งตรงเข้าไปในกำแพงอิฐระหว่างชานชาลาที่เก้ากับชานชาลาที่สิบ
“ว้าว—” โรซามอนด์อุทานออกมาด้วยความทึ่ง
เธอส่งสายตาให้แฮร์รี่ ทั้งสองคนกำตั๋วรถไฟไว้แน่นแล้ววิ่งเข้าไปหา
“คุณผู้หญิงคะ!” โรซามอนด์ชูตั๋วรถไฟของตนขึ้น พลางมองคุณนายท่านนั้นตาละห้อย “ช่วยดูให้พวกเราหน่อยได้ไหมคะว่าตั๋วใบนี้ต้องเข้าชานชาลาจากตรงไหน?”
“โอ้ ได้สิจ๊ะหนู”
สุภาพสตรีท่านนั้นรับตั๋วในมือเธอไป เพ่งมองอย่างละเอียด แล้วคลี่ยิ้มออกมา “ดูเหมือนพวกเธอจะเป็นพ่อมดแม่มดน้อยที่เพิ่งเข้าเรียนปีนี้สินะ รอนก็เป็นนักเรียนใหม่เหมือนกันจ้ะ” เธอชี้ไปที่เด็กชายตัวน้อยข้างกาย
นั่นคือเด็กชายผอมสูงผู้มีกระเต็มหน้า เขายิ้มให้ทั้งสองอย่างเอียงอาย
“ไม่ต้องกังวลไปจ้ะ” เธอปลอบพวกเขาทั้งสอง “เธอแค่เดินตรงดิ่งเข้าไปที่กำแพงกั้นระหว่างชานชาลาที่เก้ากับชานชาลาที่สิบ—”
“แต่เก้าเศษสามส่วนสี่ มันไม่ควรจะค่อนไปทางชานชาลาที่สิบมากกว่าเหรอคะ?” โรซามอนด์ถามด้วยความสงสัย พลางแสดงทักษะการคำนวณอันยอดเยี่ยมของตนเองออกมา