เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6
โรซามอนด์เผลอหลับไประหว่างที่นอนหมอบอยู่ พอรู้สึกตัวอีกทีพระจันทร์ก็แขวนอยู่กลางท้องฟ้าเสียแล้ว
เธอเหยียดกายบิดขี้เกียจ หาวออกมาหนึ่งคำ รูดถุงผ้าที่ใส่เมล็ดพันธุ์ไว้จนเต็มเข้ากระเป๋า แล้วลุกขึ้นตั้งใจจะกลับห้องไปนอนต่อ
“ครีเชอร์? เจ้ามาคุกเข่าทำอะไรที่นี่?” โรซามอนด์เห็นร่างเล็กจ้อยคุกเข่าอยู่ตรงมุมสวนตั้งแต่ไกล พอเข้าไปใกล้ถึงได้พบว่าเป็นครีเชอร์ เอลฟ์ประจำบ้านตระกูลแบล็ก
เธอยื่นมือไปเขย่าแขนที่ผอมแห้งของเขา พบว่าผิวหนังของเขานั้นเย็นเยียบจนน่าตกใจ ทั้งร่างของเอลฟ์น้อยกำลังสั่นเทา
ครีเชอร์เหมือนรูปปั้นที่ถูกแช่แข็ง เขาเงยหน้าขึ้นอย่างฝืดฝาด ดวงตาคู่โตที่ดูน่ากลัวบัดนี้เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย น้ำตาไหลรินรวมตัวกันเป็นหยด ร่วงหล่นลงจากหางตาลงสู่พื้นดิน
โรซามอนด์เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาทันใด เธอถามซ้ำว่า “ครีเชอร์ ทำไมเจ้าถึงมาคุกเข่าตรงนี้?”
ครีเชอร์ตอบสนองต่อคำถามของเธอช้ามาก แต่ลูกตาคู่โตนั้นเหลือบไปทางหนึ่ง โรซามอนด์มองตามสายตาเขาไป พบว่าเป็นหน้าต่างห้องนอนของนาร์ซิสซาและลูเซียส