กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 ขุนเขาลึก 48
ไม่ว่าจะเป็นคนตายในโลงอื่นคลานออกมา หรือชาวบ้านกำลังตบเคาะอยู่ด้านนอก เยี่ยจินหรานก็ไม่ยอมคิดถึงทั้งนั้น
เธอนอนตะแคง ล้วงกระดาษยันต์จากกระเป๋าเสื้อคลุมออกมากำไว้ในฝ่ามือ ใช้มันเตือนตัวเองให้สงบ
ไม่ว่ามันจะมีประโยชน์หรือไม่ ยามนี้กระดาษยันต์ก็เปรียบเสมือนศรัทธาและพละกำลังของเธอ
สิ่งที่เธอเชื่อมั่นไม่ใช่กระดาษยันต์แผ่นนี้ แต่เป็นตัวเธอเองที่พกกระดาษยันต์แผ่นนี้มาด้วย
ไม่ว่าเธอจะกลายเป็นแบบไหน ไม่มีปาก ไม่มีมือและเท้า หรือสูญเสียเหตุผล กระดาษยันต์ที่เธอพกมาเองแผ่นนี้ก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
นี่คือทางรอดที่ตัวเธอยามมีสติเตรียมไว้ให้ตัวเอง เธอควรเชื่อมั่นในตัวเอง