กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 505 ขุนเขาลึก 06
การที่ทั้งสามเดินถอยหลังไปพร้อมกัน เดิมทีควรเป็นภาพชวนหัวและน่าขบขัน
แต่ท่ามกลางกลางแจ้งที่มืดสนิทแห่งนี้ ลมเย็นเยียบพัดมาจากที่ใดก็ไม่อาจรู้ เสียงนกร้องดังมาจากไหนก็ไม่ทราบ เสียงแมลงกรีดร้องโหยหวน ราวกับมีคนกำลังร่ำไห้
ทุกครั้งที่ก้าวถอยหลัง เยี่ยจินหรานจะรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัวอย่างยากจะบรรยาย แม้แต่ซอกฟันยังเย็นจนปวดร้าว
พวกเธอถอยหลังไปสิบกว่าก้าว เผยให้เห็นบริเวณที่ยืนอยู่เมื่อครู่อย่างครบถ้วน
ไม่เพียงไม่มีอะไรกันอยู่ตรงนั้น แต่ยังไม่เห็นกู้ตงถิงด้วย
กู้ตงถิงหายไปในอากาศ
หลังจากเขาพูดว่า “อย่าหันกลับมามอง” จบ น่าจะเป็นตอนนั้น ไม่รู้ว่าเขาถูกสิ่งใดพาตัวไป หรือจากไปเอง