กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 467 โบราณสถานสาบสูญ 16
เยี่ยจินหรานไม่เคยคิดที่จะพึ่งพากู้ตงถิงให้ช่วยแก้ปัญหาเวลาเจออันตรายเลย
ความระแวดระวังของเธอไม่ได้เริ่มขึ้นตอนที่แขกรับเชิญชายคนนั้นมองมาที่เธอ แต่เริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนที่เขาสุ่มเลือกได้เป็นผู้ล่าต่างหาก
เหตุผลที่ไม่ได้วิ่งหนีในทันที ก็เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าวิ่งหนีไปก็ไร้ประโยชน์
อีกทั้งเยี่ยจินหรานก็วิ่งไม่ไหวแล้ว สู้ปักหลักสู้สักตั้งยังดีเสียกว่า
อย่างไรเสียที่นี่ก็ยังมีคนอยู่อีกสองสามคน สามารถเอามาใช้เป็นเหยื่อหลังจากสืบทอดสถานะผู้ล่าได้
เก้าอี้ตัวนั้นเธอเล็งเอาไว้แต่แรกแล้ว เธอยกเก้าอี้ขึ้นแล้วเหวี่ยงไปข้างหลังสุดแรง เพื่อให้มันแสดงอานุภาพสูงสุด จึงไม่ได้แค่ผลักล้มสะเปะสะปะ แต่เป็นการยกขึ้นแล้วทุ่มไปข้างหลัง