กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 457 โบราณสถานสาบสูญ 6
เยี่ยจินหรานเก็บเชือกกลับมา แล้วยืนมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบงันอยู่นาน
การได้อยู่ร่วมกับทุกคนมาเป็นเวลานาน ทำให้เธอเกือบจะลืมเลือนความรู้สึกของการดิ้นรนเอาชีวิตรอดเพียงลำพังไปแล้ว จึงรู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินเท่าไรนัก
ยามหลับตาลง รอบกายคล้ายกับปรากฏใบหน้าที่เปื้อนยิ้มและเสียงหัวเราะเพิ่มขึ้นมาทีละดวง
“ไม่เป็นไร อย่ากังวลเลย ความสูงแค่นี้ โดดลงไปตรง ๆ ก็รอดแล้ว”
“ฉันมัดเชือกให้แน่นขึ้นแล้ว พวกเราจับเชือกแล้วค่อย ๆ รูดลงไปนะ”
“เดี๋ยวฉันลงไปรอรับพวกเธอข้างล่างก่อน”
“ไม่ต้องกลัว พวกเราอยู่ตรงนี้กันหมด”
“……”
ชิงเฟิงสายหนึ่งพัดโชยมาปะทะใบหน้า คล้ายกับมีบางสิ่งกำลังโอบกอดตัวเธอเอาไว้