กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 448 ฉีผู้นี้จะเก็บไว้นานไม่ได้เด็ดขาด
แม้ฉีวั่งจะเดินจากไปได้หนึ่งนาทีแล้ว เยี่ยจินหรานก็ยังไม่ขยับไปไหน
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดประโยคนั้นของเขา หรือเพราะสัมผัสยามริมฝีปากแตะกันเมื่อครู่ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ เธอถึงกับเผลอหวนนึกถึงมันอยู่ชั่วขณะจริง ๆ
ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาในพริบตา
อันที่จริงมันเป็นเพียงการแตะกันแผ่วเบาราวแมลงปอแตะผิวน้ำ ทว่าสัมผัสอ่อนนุ่มนั้นกลับคล้ายไล้ผ่านทุกรอยหยักในสมอง ลูบทุกสิ่งให้ราบเรียบ ทั้งความคิดและความรู้สึกของเธอ ทุกอย่างกลายเป็นศูนย์ในชั่วขณะนั้น
กว่าเยี่ยจินหรานจะรู้ตัว ปลายนิ้วของเธอก็แตะอยู่บนริมฝีปากแล้ว
พอได้สติ ใบหน้าของเยี่ยจินหรานก็ทะมึนลง เธอถูริมฝีปากส่ง ๆ เพื่อปัดเป่าความรู้สึกที่ยังตามหลอกหลอนไม่เลิกรานั้นออกไป