เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 312 แปดเซียนข้ามทะเล
รายการครั้งนี้ใช้เวลาน้อยกว่าครั้งก่อนหนึ่งวัน
ในฉากมีทั้งอาหารและน้ำให้กินดื่ม ไม่ต้องทนหิวกระหาย นอกจากช่วงต้นกับช่วงท้ายแล้วก็ไม่มีการวิ่งไล่ล่าที่ยืดเยื้อ จึงไม่นับว่าเหน็ดเหนื่อยนัก
ด้วยเหตุนี้ ความรู้สึกที่ได้รับจึงไม่รุนแรงเท่ารายการหนีตายเอาชีวิตรอดครั้งก่อน
แต่พอเห็นสภาพเหล่ยจื่อกับเสี่ยวเสวี่ยและคนอื่น ๆ กลับดูราวกับเพิ่งผ่านมหาสงครามมา แต่ละคนหมดเรี่ยวแรงจนแทบสิ้นลม
เยี่ยจินหรานคิดในใจว่า เมื่อผ่านประสบการณ์มามากขึ้น ขีดจำกัดความอดทนของเธอก็สูงขึ้นตามไปด้วย
นี่ก็คงเป็นการเติบโตสินะ
ถ้านี่เป็นรายการครั้งแรกของเธอ เกรงว่าเธอคงเหมือนพวกเขา เหนื่อยจนอยากนอนแผ่อย่างเดียว
คนเราก็เหมือนสปริงที่ยืดหดและเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อม ยิ่งผ่านอะไรมามาก ก็ยิ่งยอมรับสิ่งต่าง ๆ ได้มากขึ้น