กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 260 หีบสารพัดขนม
หลังเวลานับถอยหลังทั้งหมด 72 ชั่วโมงบนนาฬิกาข้อมือสิ้นสุดลง รถประจำทางที่มีหมายเลขทะเบียน “11” คันหนึ่งก็เลี้ยวมาจากที่ใดไม่รู้ในระยะไกล แล้วค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้
ล้อรถบดผ่านพื้นหิมะ ครั้นเข้ามาใกล้ก็ได้ยินเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
เมื่อเห็นรถประจำทางปรากฏตัว เยี่ยจินหรานกับคนอื่น ๆ ที่เหลืออยู่เพียงสี่คนถึงค่อยมีแรงขึ้นมาบ้าง พวกเธอหอบหายใจรวยริน พลางตะเกียกตะกายลุกจากพื้น ลากร่างอันเหนื่อยล้าและหิวโหยไปจับราวรถประจำทาง ก่อนค่อย ๆ ก้าวขึ้นรถแล้วนั่งลง
เยี่ยจินหรานรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองหิวจนแทบจะกลายเป็นศพแห้งแล้ว
แม้แต่ท่าเดินก็ยังเหมือนซอมบี้ที่ควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ ได้แต่กระเสือกกระสนไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ