กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 246 สุสานภูเขาหิมะ 30
แม้ตกลงกันว่าจะพักก่อนค่อยออกเดินทาง แต่เยี่ยจินหรานจะกล้าพักได้อย่างไร เธอกลัวเพียงว่าเวลาจะไม่พอ จึงต้องช่วงชิงทุกวินาที
สำหรับคนสองคนที่เพิ่งผ่านมหาสงครามมา ทั้งความอ่อนเพลีย ความเหน็ดเหนื่อย และอาการแพ้ความสูงที่ไม่ทุเลาลงเลย ล้วนสูบเรี่ยวแรงจนหมดสิ้น ราวกับร่างกายถูกรีดจนแห้งเหือด
เห็นเยี่ยจินหรานทำท่าเหมือนจะเดินไม่ไหว ฉีวั่งจึงยื่นมือเข้าไปพยุงเธอ
ทั้งสองประคองกัน ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปท่ามกลางเทือกเขาอย่างเชื่องช้า
เมื่อมองจากไกล ๆ ก็เหมือนจุดสีขาวเล็ก ๆ สองจุดที่ค่อย ๆ ขยับไป
การออกแรงอย่างหนักหน่วงติดต่อกันเช่นนี้ ไม่ว่าใครก็ทนไม่ไหว ทั้งสองจึงเงียบอยู่นานโดยไม่ได้นัดหมาย
จะตามหาคนอย่างไรดี